PERİYODİK ÖZELLİKLER
Periyodik cetvelde
elementlere ait bazı özellikler elementlerin atom numaralarındaki
değişmeye paralel olarak devirli biçimde tekrarlanır.
Atom
Hacmi
Bir elementin atom hacmini ölçmek zordur. Bu
nedenle elementlerin atom hacimleri için verilen değerler çekirdek
etrafında elektron yoğunluğunun fazla olduğu hacmi belirten tahmini
değerlerdir.
Bir atomun hacmi, içerdiği enerji sayısı ile
doğru, çekirdek yükü ile ters orantılıdır.
Atoma eklenen her yeni enerji düzeyinde
elektronların çekirdekten daha uzak orbitallere yerleşmesi sonucu atom
hacmi büyür. Aynı sayıda enerji düzeyi içeren atomlarda çekirdek yükü
(proton sayısı) arttıkça, çekirdeğin elektronlara uyguladığı çekim
kuvveti artar. Bu nedenle atom hacmi azalır. Buna göre, bir periyot
içinde soldan sağa gidildikçe atom hacminin düzenli olarak küçülmesi
gerekir. Çünkü aynı
periyotta bulunan elementlerin temel
enerji
düzeyi sayıları aynı olup soldan sağa
gidildikçe
çekirdek yükü ve protonların
elektronlar üzerindeki çekim kuvveti artar dolayısıyla atom hacmi
azalır. Ancak soy gazlardan bazıları bu kurala uymaz.
Bir
grup içinde yukarıdan aşağıya doğru inildikçe hem enerji düzeyi sayısı
hem de çekirdek yükü artar. Ancak enerji düzeyi sayısının artmasıyla
oluşan atom hacmindeki genişlemeyi, çekirdek yükü artışının atom
hacminde oluşturduğu küçültme etkisi karşılayamaz. Atom hacminin
artışında elektronların birbirini itmeleri de etkili olur. Sonuçta, atom
hacmi grup içinde yukarıdan aşağı
doğru düzenli olarak artar.
Bir atom ve iyonları
için;
Nötr bir atom elektron
kaybedince pozitif yüklü iyon oluşur. Elektron sayısının azalması birim
elektron başına düşen proton çekim kuvvetini arttığı için, iyonun çapı
atom çapına göre küçük olur.
Nötr bir atom elektron
elektron alınca negatif yüklü iyon oluşur. Elektron sayısının artması
birim elektron başına düşen proton çekim kuvvetini azaltacağı için,
iyonun çapı atom çapına göre büyük olur.
Daima: r katyon rnötr ranyon
İzoelektronik türler
için;
Elektron sayısı eşit olan
atom ve iyonlarda, protonu fazla olanın elektron başına düşen çekim
kuvveti fazla olacağı için, çapı küçük olur. Örneğin elektron sayıları
eşit olan ; 11 Na+1 , 10Ne ve 9F-1
den çapı en küçük olan Na+1 iyonudur.
İyonlaşma Enerjisi
Bir atomda değerlik
elektronları daha iç enerji düzeylerindeki elektronlara göre atom
çekirdeğine daha uzaktır. Bu nedenle değerlik elektronları atoma daha
gevşek bağlıdır. Atoma yeterli enerji verildiğinde elektronlar atomdan
uzaklaştırılarak (sonsuza götürülerek) iyon hâline getirilebilir. Gaz
hâlindeki yüksüz bir atomun en yüksek enerji düzeyinden bir elektron
koparmak için gereken en az enerji miktarına iyonlaşma enerjisi (İE) ya
da birinci iyonlaşma enerjisi (İE1) denir. Bu olay aşağıdaki
denklemle gösterilebilir.
X(g) + İE1 -------- X+1(g)
+ 1e–
(+ 1) yüklü iyondan bir elektron koparmak
için gereken enerjiye de ikinci iyonlaşma enerjisi (İE2)
denir.
X+1(g) + İE2 ------- X+2(g)
+1e–
Bir atom için İE2
daima İE1 den büyüktür. Çünkü, ikinci elektron yüksüz atomdan
değil, (+1) yüklü iyondan uzaklaştırılmıştır. Hacmi yüksüz atoma göre
daha küçük olan (+1) yüklü iyon, elektronları daha kuvvetli çeker.
Teorik olarak bir atomun
elektron sayısı kadar iyonlaşma enerjisi değeri vardır. Bu iyonlaşma
enerjileri arasında;
İEn > .. > İE3 > İE2
> İE1 ilişkisi yazılabilir.
Bir atomun iyonlaşma
enerjisine etki eden iki önemli etken atom hacmi ve elektron
dizilişindeki küresel simetrik yapıdır.
Atom hacmi ile iyonlaşma
enerjisi ters orantılıdır. Atom hacmi arttıkça elektronlar çekirdekten
daha uzak bölgelerde bulunur. Bu elektronlar üzerinde protonların çekim
gücü zayıflar ve elektronlar az miktarda enerjiyle atomdan
uzaklaştırabilir.
Atomun elektron
dizilişinde küresel simetrik yapının bulunması iyonlaşma enerjisini
artırır. Küresel simetri nedeniyle elektron dizilişi s2p6
ile biten atomların iyonlaşma enerjileri çok yüksektir. Elektron
dağılımları s2 ve s2p3 ile biten
atomlar beklenenden daha yüksek iyonlaşma enerjisine sahiptir.
Atom hacmi bir periyot
içinde soldan sağa doğru azalır. Buna zıt olarak iyonlaşma enerjisi
artar. Ancak küresel simetrik elektron dizilişine sahip IIA ve VA
grupları kendilerini izleyen gruptan daha yüksek iyonlaşma enerjisine
sahiptir. Bir periyotta bulunan A grubu elementlerinin birinci iyonlaşma
enerjileri arasındaki ilişki şöyledir:
IA IIIA IIA IVA VIA VA VIIA VIIIA
Bir gruptaki elementlerin
elektron dizilişlerindeki simetri aynıdır. Grupta yukarıdan aşağı
inildikçe atom hacmi artar. Buna paralel olarak iyonlaşma enerjisi
azalır.
İkinci ve üçüncü iyonlaşma
enerjilerini karşılaştırırken, atom bir elektron kaybedince bir önceki
grubun elektron dizilişine, iki elektron kaybedince iki önceki grubun
elektron dizilişine benzer ve iyonlaşma enerjisi elektron dizilişine
benzediği gruba göre değerlendirilir. Örneğin X elementini IA grubunda,
Y elementini IIA grubunda, Z elementini IIIA grubunda kabul edelim. Bu
elementlerin
I. iyonlaşma enerjileri
sırası X<Z<Y olur.
Bu elementlerin II.
iyonlaşma enerjilerini karşılaştırırken, X+1
in elektron düzeni VIIIA ya, Y+1
in elektron düzeni IA ya, Z+1
in elektron düzeni ise IIA ya benzer.
Buna göre II: iyonlaşma
enerjisi sırası Y+1 < Z+1 < X+1
olur.
Aynı mantıkla III.
iyonlaşma enerjilerini karşılaştırırken iyonların elektron düzenleri; X+2
VIIA ya, Y+2 VIIIA ya, Z+2 IA ya benzer.
Buna göre III: iyonlaşma
enerjisi sırası Z+2 < X+2 < Y+2
olur.
İyonlaşma enerjilerinin
karşılaştırılmasından değerlik elektronlarını koparmak için gereken
enerjiler yaklaşık bir önceki değerden 1,5–3 kat fazla iken iç enerji
düzeyinden bir elektronu uzaklaştırmak için gereken enerji bir önceki
değerin en az dört veya daha fazla katıdır. Bu yüzden A grubundaki
herhangi bir atomun iyonlaşma enerjilerinden faydalanarak hangi grupta
olduğu bulunabilir.
Örnek
|
Element |
İyonlaşma
enerjileri (Kkal/mol) |
Değerlik
elektron sayısı |
Grup No |
|
IE1 |
IE2 |
IE3 |
IE4 |
|
X |
118 |
1071 |
1652 |
2280 |
1 |
IA |
|
Y |
138 |
434 |
651 |
2780 |
3 |
IIIA |
|
Z |
175 |
346 |
1850 |
2521 |
2 |
IIA |
|
T |
300 |
549 |
920 |
1230 |
En az 4 |
? |
Yukarıdaki örnekte,
birbirine yakın artışlar izleyen iyonlaşma enerjileri kırmızıyla
gösterilmiştir. Sıçramanın olduğu değerler ise maviyle. Birbirine yakın
iyonlaşma enerjisi sayısı kadar atom değerlik elektronuna sahiptir.
Değerlik elektron sayısı da grup numarasına eşittir. T elementinde
sıçramanın nerde olduğu görülmediği için grubu hakkında bir yorum
yapılamaz, ancak en az IVA grubunda olduğu tahmin edilir.
Elektron İlgisi
Genel olarak, değerlik
elektron sayıları 5, 6 ve 7 olan atomlar elektron alarak s2p6
kararlı elektron düzenine ulaşırlar. Bu durumda da atom dışarıya enerji
verir(ekzotermik olay). Gaz halindeki yüksüz bir atomun elektron
kazanarak (-1) yüklü iyon hale gelmesi sırasında açığa çıkan enerjiye o
atomun
elektron
ilgisi
denir.
Elektron ilgisi, atoma ne kadar sağlam bağlandığını gösterir. elektron
ilgisi arttıkça eklenen atoma elektron daha sıkı bağlanır.
Genel olarak iyonlaşma
enerjisi yüksek olan elementlerin elektron ilgileri de yüksektir. Bu
nedenle elektron ilgisi periyodik cetvelde iyonlaşma enerjisindeki
değişmeye paralel bir değişim gösterir. Ancak soy gazların elektron
ilgileri yoktur.
Elektronegatiflik
Elektronegatiflik,
moleküldeki bir atomun başka bir atomla ortaklaşa kullanılan
elektronları(bağ elektronları) çekme yeteneğini ifade eder. Periyodik
cetvelde elektronegatiflik iyonlaşma enerjisine benzer bir değişme
gösterir.
Periyodik cetvelin 2.
periyodunda bulunan F, O ve N gibi elementlerin elektronegatiflikleri
oldukça yüksektir.( Elektronegatifliği en yüksek olan element F dir.)
soy gazların elektronegatiflikleri oldukça düşüktür. Bir kovalent bağı
oluşturan iki atomun elektronegatiflikleri farkı ne kadar yüksekse bağın
polarlığı (kutupluluğu) o kadar fazla olur.
Metalik ve Ametalik
Özellikler
Metallerin iyonlaşma
enerjileri düşüktür, elektron verme eğilimleri yüksektir. Bir metalin
aktifliği (tepkime verme yeteneği) elektron verme eğilimi ile doğru
orantılıdır. Ametallerin iyonlaşma enerjileri ve elektron alma
eğilimleri yüksektir. Bir ametalin aktifliği elektron alma yeteneği ile
doğru orantılıdır. Bu özellikler nedeni ile metaller periyodik cetvelde
sol, ametaller ise sağ tarafta toplanmıştır. Periyodik cetvelde soldan
sağa doğru metalik özellik azalır. Grup içinde yukarıdan aşağıya doğru
inildikçe metalik özellik artar.
Metal oksitleri su ile
birleştiklerinde bazları, ametal oksitler su ile birleştiklerinde ise
asitleri oluşturur. bu nedenle periyodik cetvelde soldan sağa doğru
element oksitlerinin bazlık karakteri azalır, asit karakteri artar. Grup
içinde yukarıdan aşağı doğru oksitlerin asitlik karakteri azalır.,
bazlık karakteri artar.
Periyot içinde soldan sağa
doğru değerlik elektron sayılarındaki artışa paralel olarak metallerin
erime noktaları yükselir., sertlikleri artar. Grup içinde yukarıdan
aşağıya doğru erime noktaları düşer, sertlikleri azalır.
Yükseltgenme Sayıları
Elektron dizilişleri s2p6
olan soy gazlar kararlı oldukları için elektron alış verişi yapmaz. Soy
gazların dışındaki elementler, elektron alarak veya vererek elektron
dizilişlerini soy gazlardan birine benzetmeye çalışırlar. Metaller
sadece elektron vererek ametaller elektron vererek veya elektron alarak
soy gaz elektron yapısına ulaşırlar.
Periyodik cetvelde A
grubu elementlerinin değerlik orbitalleri, kararlı iyon yükleri,
değerlik elektron sayıları ve bağ sayıları verilmiştir.
|
Grup numarası |
IA |
IIA |
IIIA |
IVA |
VA |
VIA |
VIIA |
VIIIA |
|
Değerlik
orbitalleri |
s1 |
s2 |
s2p1 |
s2p2 |
s2p3 |
s2p4 |
s2p5 |
s2p6 |
|
Değerlik e-
sayısı |
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
|
Değerlik |
+1 |
+2 |
+3 |
+4 ile-4 arası |
+5 ile -3 arası |
+6 ile -2 arası |
+7 ile -1 arası
(F hariç) |
- |
|
Bağ sayısı |
1 |
2 |
3 |
4 |
3 |
2 |
1 |
- |
Bir elementin alabileceği
(+) yük sayısı elementin grup numarasına eşittir. Ametallerde bir
elementin sahip olabileceği (+) ve (-) değerliklerin mutlak değerleri
toplamı 8 dir (Abbeg kuralı) .
Pozitif ve negatif yüklü
iyonlar birbirleri ile bileşik oluşturur. İki pozitif metal iyonu
birbirini iteceğinden metaller kendi aralarında bileşik oluşturamaz.
Aktif bir metalle aktif bir ametal bir araya getirildiğinde, metalden
ametale elektron aktarılması olur. elektron alış verişi sonucu oluşan
metal katyonu ile ametal anyonu arasındaki elektriksel çekim kuvveti
iyonları birbirine bağlar. Bu şekilde elektron alış verişi sonucu oluşan
bileşiklere iyonik
bileşikler
denir.
İki ametal aralarında
bileşik oluştururken bazı elektronlarını ortaklaşa kullanarak soy gaz
elektron düzenine ulaşır.Bu şekilde kovalent bağlı bileşikler oluşur.(
Daha sonra işlenecektir.)
Periyodik cetvelde
periyodik özelliklerin değişimi aşağıdaki çizelgede gösterilmiştir.
|
Periyot
içinde soldan sağa doğru, |
Grup içinde
yukarıdan aşağıya doğru, |
|
1. Atom numarası
artar. |
1. Atom numarası
artar. |
|
2. Kütle
numarası artar. |
2. Kütle
numarası artar. |
|
3. Atom hacmi
azalır. |
3. Atom hacmi
artar. |
|
4. İyonlaşma
enerjisi artar. |
4.İyonlaşma
enerjisi azalır. |
|
5. Elektron
ilgisi artar. |
5. Elektron
ilgisi azalır. |
|
6. Elektron
verme eğilimi azalır. |
6. Elektron
verme eğilimi artar. |
|
7. Metalik
karakter azalır. |
7. Metalik
karakter artar. |
|
8. Ametalik
karakter artar. |
8. Ametalik
karakter azalır. |
|
9. Oksitlerin
asitlik karakteri artar. |
9. Oksitlerin
bazlık karakteri artar. |
|
10. Değerlik
elektron sayısı artar. |
10. Değerlik
elektron sayısı değişmez. |