Madde 1 - Bu
Kanunun amacı; korunması gerekli taşınır ve taşınmaz
kültür vetabiat varlıkları ile ilgili tanımları
belirlemek, yapılacak işlem ve faaliyetleri düzenlemek,
bu konuda gerekli ilke ve uygulama kararlarını alacak
teşkila-tın kuruluş ve görevlerini tespit etmektir.
Madde 2 - Bu
Kanun; korunması gerekli taşınır ve taşınmaz kültür ve
tabiat varlıkları ile ilgili hususları ve bunlarla
ilgili gerçek ve tüzelkişilerin görev ve
sorumluluklarını kapsar.
(1) "Kültür
varlıkları"; tarih öncesi ve tarihi devirlere ait
bilim,kültür,din ve güzel sanatlarla ilgili bulunan yer
üstünde, yer altında veya su altındaki bütün taşınır ve
taşınmaz varlıklardır.
(2) "Tabiat
varlıkları"; jeolojik devirlerle, tarih öncesi ve tarihi
devirlere ait olup ender bulunmaları veya özellikleri ve
güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde,
yer altında veya su altında bulunan değerlerdir.
(3) "Sit";
tarih öncesinden günümüze kadar gelen çeşitli
medeniyetlerin ürünü olup, yaşadıkları devirlerin sosyal,
ekonomik, mimari ve benzeri özelliklerini yansıtan kent
ve kent kalıntıları, önemli tarihi hadiselerin cereyan
ettiği yerler ve tespiti yapılmış tabiat özellikleri ile
korunması gerekli alanlardır.
(4) "Koruma";
ve "Korunma"; taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında
muhafaza, bakım, onarım, restorasyon, fonksiyon
değiştirme işlemleri; taşınır kültür varlıklarında ise
muhafaza, bakım, onarım ve restorasyon işleridir.
(1) 17/6/1987
tarih ve 3386 sayılı Kanunun 16 ncı maddesiyle bu Kanuna
eklenen ve teselsül sebebiyle Ek Madde 1 olarak
numaralandırılan ek madde hükmü gereğince, Kanunun 6, 8,
20 ve 65 inci maddelerinde geçen "Yüksek Kurul, Bölge
Kurulları", "Koruma Kurulları"; 54 ve 62 nci
maddelerinde geçen "Yüksek Kurul", "Koruma Yüksek
Kurulu"; "Bölge Kurulu" ise "Koruma Kurulları" olarak
değiştirilmiş ve gerekli değişiklik madde metinlerine
işlenmiştir.
(5) "Korunma
alanı"; taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının
muhafazaları veya tarihi çevre içinde korunmalarında
etkinlik taşıyan korunması zorunlu olan alandır.
(6) (Değişik:
17/6/1987 - 3386/1 md.) "Değerlendirme"; kültür ve
tabiat varlıklarının teşhiri, tanzimi, kullanılması ve
bilimsel yöntemlerle tanıtılmasıdır.
(2) "Koruma
Yüksek Kurulu"; Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma
Yüksek Kurulunu,
(3) "Koruma
Kurulu"; Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma
Kurulunu,İfade eder.
Madde 4 -
Taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını
bulanlar, malik oldukları veya kullandıkları arazinin
içinde kültür ve tabiat varlığı bulunduğunu bilenler
veya yeni haberdar olan malik ve zilyetler, bunu en geç
üç gün içinde, en yakın müze müdürlüğüne veya köyde
muhtara veya diğer yerlerde mülki idare amirlerine
bildirmeye mecburdurlar.
Bu gibi
varlıklar, askeri garnizonlar ve yasak bölgeler içinde
bulunursa,usulüne uygun olarak üst komutanlıklara
bildirilir.
Böyle bir
ihbarı alan muhtar, mülki amir veya bu gibi varlıklardan
doğrudan doğruya haberdar olan ilgili makamlar,
bunların muhafaza ve güvenlikleri için gerekli
tedbirleri alırlar. Muhtar, aynı gün alınan tedbirlerle
birlikte durumu en yakın mülki amire; mülki amir ve
diğer makamlar ise on gün içinde, yazı ile
Kültür ve Turizm
Bakanlığına ve en yakın müze müdürlüğüne bildirir.
İhbar alan
Bakanlık ve müze müdürü bu Kanun hükümlerine göre,en
kısa zamanda gerekli işlemleri yapar.
Madde 5 -
Devlete, kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar ile
özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzelkişilerin
mülkiyetinde bulunan taşınmazlarda varlığı bilinen veya
ileride meydana çıkacak olan korunması gerekli taşınır
ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları Devlet malı
niteliğindedir.
Özel
nitelikleri dolayısıyla ayrı statüye tabi tutulan mazbut
ve mülhak vakıf malları bu hükmün dışındadır.
Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları
Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları:
Madde 6 -
Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları
şunlardır:
a) Korunması
gerekli tabiat varlıkları ile 19 uncu yüzyıl sonuna
kadar yapılmış taşınmazlar,
b) Belirlenen
tarihten sonra yapılmış olup önem ve özellikleri
bakımından Kültür ve Turizm Bakanlığınca korunmalarında
gerek görülen taşınmazlar,
d) Milli
tarihimizdeki önlemleri sebebiyle zaman kavramı ve
tescil söz konusu olmaksızın Milli Mücadele ve Türkiye
Cumhuriyetinin kuruluşunda büyük tarihi olaylara sahne
olmuş binalar ve tesbit edilecek alanlar ile Mustafa
Kemal ATATÜRK tarafından kullanılmış evler.
Ancak, Koruma
Kurullarınca mimari, tarihi, estetik,arkeolojik ve
diğer önem ve özellikleri bakımından korunması gerekli
bulunmadığı karar altına alınan taşınmazlar, korunması
gerekli taşınmaz kültür varlığı sayılmazlar.
Kaya
mezarlıkları, yazılı, resimli ve kabartmalı kayalar,
resimli mağaralar, höyükler, tümülüsler, ören yerleri,
akropol ve nekropoller; kale, hisar, burç,sur, tarihi
kışla, tabya ve isihkamlar ile bunlarda bulunan sabit
silahlar; harabeler, kervansaraylar, han, hamam ve
medreseler; kümbet, türbe ve kitabeler,köprüler, su
kemerleri, su yolları, sarnıç ve kuyular; tarihi yol
kalıntıları, mesafe taşları, eski sınırları belirten
delikli taşlar, dikili taşlar; sunaklar, tersaneler,
rıhtımlar; tarihi saraylar, köşkler, evler, yalılar ve
konaklar; camiler, mescitler, musallalar, namazgahlar;
çeşme ve sebiller; imarethane, darphane, şifahane,
muvakkithane, simkeşhane, tekke ve zaviyeler;
mezarlıklar, hazireler, arastalar, bedestenler, kapalı
çarşılar, sandukalar, siteller, sinagoklar, bazilikalar,
kiliseler, manastırlar; külliyeler, eski anıt ve duvar
kalıntıları; freskler, kabartmalar, mozaikler ve benzeri
taşınmazlar; taşınmaz kültür varlığı örneklerindendir.
Tarihi
mağaralar, kaya sığınakları; özellik gösteren ağaç ve
ağaç toplulukları ile benzerleri; taşınmaz tabiat
varlığı örneklerindendir.
Korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının tespiti
Bakanlıkça doğrudan doğruya veya diğer ilgili kurum ve
kuruluşların uzmanlarının yardımlarından faydalanılarak
yapılır.
Yapılacak
tespitlerde, kültür ve tabiat varlıklarının tarih, sanat,
bölge ve diğer özellikleri dikkate alınır. Devletin
imkanları gözönünde tutularak, örnek durumda olan ve ait
olduğu devrin özelliklerini yansıtan yeteri kadar eser,
korunması gerekli kültür varlığı olarak belirlenir.
Korunması
gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile ilgili
yapılantespitler koruma kurulu kararı ile tescil olunur.
Tespit ve
tescil ile ilgili usuller, esaslar ve kıstaslar
yönetmelikte belirtilir.
Vakıflar Genel
Müdürlüğünün idaresinde veya denetiminde bulunan mazbut
ve mülhak vakıflara ait taşınmaz kültür ve tabiat
varlıkları, gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetinde
bulunan cami, türbe, kervansaray, medrese han, hamam,
mescit, zaviye, sebil, mevlevihane, çeşme ve benzeri
korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının tespiti, envarterlenmesi Vakıflar Genel
Müdürlüğünce yapılır.
Tescil
kararlarının ilanı, tebliği ve tapu kütüğüne işlenmesi
ile ilgili hususlar yönetmelikle düzenlenir.
Madde 8 -
Yedinci maddeye göre tescil edilen korunması gerekli
kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanlarının
tesbiti ve bu alanlar içinde inşaat ve tesisat yapılıp
yapıllamayacağı konusunda karar alma yetkisi Koruma
Kurullarına aittir. Koruma Kurullarının kararına 61 inci
maddenin ikinci fıkrasına göre itiraz edilebilir.
Korunma
alanlarının tespitinde, korunması gerekli kültür ve
tabiat varlıklarının korunması, görünümlerinin ve
çevreleri ile uyumlarının muhafazası için yeteri kadar
korunma alanına sahip olmaları dikkate alınır. Bu
hususlarla ilgili esaslar. Kültür ve Turizm Bakanlığınca
hazırlanacak yönetmelikte belirtilir.
Koruma Yüksek
Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma
kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması
gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında, her
çeşit inşai ve fiziki müdahalede bulunmak, bunları
yeniden kullanıma açmak veya kullanımlarını değiştirmek
yasaktır. Onarım, inşaat, tesisat, sondaj, kısmen veya
tamamen yıkma, kazı veya benzeri işler inşai ve fiziki
müdahale sayılır.
Madde 10 - Her
kimin mülkiyetinde veya idaresinde olursa olsun,taşınmaz
kültür ve tabiat varlıklarının korunmasını sağlamak için
gerekli tedbirleri almak, aldırmak ve bunların her türlü
denetimini yapmak, Kültür ve Turizm Bakanlığına aittir.
Türkiye Büyük
Millet Meclisinin idare ve kontrolünde bulunan kültür ve
tabiat varlıklarının korunması,Türkiye Büyük Millet
Meclisi Başkanlığınca yerine getirilir. Bu korunmanın
sağlanmasında, gerektiğinde, Kültür ve Turizm
Bakanlığının teknik yardımı ve işbirliği sağlanır.
Milli Savunma
Bakanlığının idare ve denetiminde veya sınır boyu ve
yasak bölgede bulunan kültür ve tabiat varlıklarının
korunması ve değerlendirilmesi, Milli Savunma
Bakanlığınca yerine getirilir. Bu korunmanın sağlanması,
Milli Savunma Bakanlığı ile Kültür ve Turizm Bakanlığı
arasında düzenlenecek protokol esaslarına göre
yürütülür.
varlıklarının
korunması ve değerlendirilmesi koruma kurulları kararı
alındıktansonra, Vakıflar Genel Müdürlüğünce yürütülür.
Diğer kamu
kurum ve kuruluşlarının mülkiyetinde bulunan taşınmaz
kültür ve tabiat varlıklarının korunma ve
değerlendirilmesi, bu Kanun hükümlerine uygunolarak
kendileri tarafından sağlanır.
Kamu kurum ve
kuruluşlarının mülkiyetinde bulunan taşınmaz kültür ve
tabiat varlıklarının korunması, bu kuruluşların
bütçelerine her yıl bu maksatla konacaködeneklerle
yapılır.
Bu hizmetlerin
yerine getirilebilmesi için, Kültür ve Turizm Bakanlığı
Bütçesine her yıl yeteri kadar ödenek konur.
Kültür ve
Turizm Bakanlığınca kültür ve tabiat varlıklarının
korunması ve değerlendirilmesi amacıyla, vakıf
kurulabilir.
(Ek: 17/6/1987
- 3386/4 md.) Araştırma, kazı ve sondaj yapılan
alanların korunması ve değerlendirilmesi Bakanlığa
aittir.
Madde 11 -
Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının malikleri bu
varlıkların bakım ve onarımlarını Kültür ve Turizm
Bakanlığının bu Kanun uyarınca bakım ve onarım hususunda
vereceği emir ve talimata uygun olarak yerine
getirdikleri sürece, bu Kanunun bu konuda maliklere
tanıdığı hak ve muafiyetlerden yararlanırlar. Ancak,
korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile
bunların korunma alanları, zilyedlik yoluyla iktisap
edilemez.
Malikler bu
varlıkların üzerindeki mülkiyet haklarının tabii icabı
olan ve bu Kanunun hükümlerine aykırı bulunmayan bütün
yetkilerini kullanabilirler.
Bu Kanunun
belirlediği bakım onarım sorumluluklarını yerine
getirmekte aczi olanların mülkleri, usulüne göre
kamulaştırılır. Mazbut veya mülhak vakıf varlıkları bu
hükme tabi değildir.
Kültür ve
Turizm Bakanlığının uygun görmesi ile, Vakıflar Genel
Müdürlürğü, il özel idareleri, belediyeler ve diğer kamu
kurum ve kuruluşları, yukarıda sözü geçen maliklere
lüzum görülen hallerde, taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının koruma, bakım ve onarımlarına, teknik
eleman ve ödenekleri ile yardımda bulunabilirler.
Korunması
gerekli taşınmaz kültür varlıklarının onarımına katkı
fonu:
Madde 12 -
Özel hukuka tabi gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetinde
bulunankorunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının;
korunması, bakım ve onarımı için Kültür ve Turizm
Bakanlığınca ayni, nakdi ve teknik yardım yapılır ve
kredi verilir.
(Değişik:
21/2/2001 - 4629/6 md.) Kültür Bakanlığınca yapılacak
ayni, nakdi ve teknik yardımlar ve verilecek kredilere
ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir. Kredi
geri dönüşleri Kültür Bakanlığınca takip edilir ve
bütçeye gelir yazılır.
Madde 13 -
Hazineye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ait olup,
usulünegöre tescil ve ilan olunan, her çeşit korunması
gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ile bunlara
ait korunma sınırları dahilindeki taşınmazlar, Kültür ve
Turizm Bakanlığının izni olmadan, gerçek ve
tüzelkişilere satılamaz, hibe edilemez.
Madde 14 -
Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının intifa haklarının, belirli sürelerle kamu
hizmetlerinde kullanılmak üzere, Devlet dairelerine,
kamu kurum ve kuruluşlarına, kamu menfaatine yararlı
milli derneklere bırakılması veya gerçek ve
tüzelkişilere kiraya verilmesi, Kültür ve Turizm
Bakanlığının iznine tabidir.
Anılan
varlıklardan, Vakıflar Genel Müdürlüğünün yönetim ve
denetiminde bulunan mazbut ve mülhak vakıflarla, 7044
sayılı Aslında Vakıf Olan Tarihi ve Mimari Kıymeti Haiz
Eski Eserlerin Vakıflar Umum Müdürlüğüne Devrine Dair
Kanunla yönetimi Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredilen
vakıf mallarının kamu hizmetlerinde kullanılmak üzere,
Devlet dairelerine, kamu kurum ve kuruluşlarına ve kamu
yararına çalışan milli derneklere, belirli sürelerle,
intifa haklarının bırakılması veya gerçek ve
tüzelkişilerce karakterine uygun kullanılmak şartı ile
kiraya verilmesi, Vakıflar Genel Müdürlüğünün
yetkisindedir.
Yukarıda
belirlenen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarını kullananlar, bunların bakım, onarım ve
restorasyon işlerini bu Kanunda belirlenen esaslara göre
yapmak ve bunun için gerekli masrafları karşılamakla
yükümlüdürler.
Madde 15 -
Taşınmaz kültür varlıkları ve bunların korunma alanları,
aşağıda belirlenen esaslara göre kamulaştırılır:
a) Kısmen veya tamamen gerçek ve
tüzelkişilerle mülkiyetine geçmiş olan korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma
alanları Kültürve Turizm Bakanlığınca hazırlanacak
proğramlara uygun olarak kamulaştırılır. Bu maksat için,
Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesine yeterli ödenek
konur. (Ek: 17/6/1987 - 3386/5 md.) Koruma amaçlı
imar palnında kültürel araçlara ayrılan tescilli
yapıların, bu amaçla onarılıp değerlendirilmesi kaydıyla
koruma kurullarının kararı ve Bakanlığın tasdiki ile
belediyelerce kamulaştırılması yapılabilir. Maksadına
uygun kamulaştırma yapılmadığı tespit edildiği takdirde
yetkisi geri alınır.
b) Menşei vakıf olup da çeşitli sebeplerle kısmen
veya tamamen gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetine geçen
korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları
ve bunların korunm alanlarının kamulaştırılmaları,
Vakıflar Genel Müdürlüğüce yapılır. Bu maksat için
Vakıflar Genel Müdürlüğü bütçesine yeteri kadar ödenek
konur.
c) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının korunma alanları, imar planında yola,
otoparka, yeşil sahaya rastlıyorsa bunların
belediyelerce; sair kamu kurum ve kuruluşlarının bakım
ve onarım ile görevli oldukları veya kullandıkları bu
gibi kültür varlıklarının korunma olanlarının ise, bu
kurum ve kuruluşlarca, kamulaştırılması esastır.
d) Kamulaştırmalarda bedel takdirinde,taşınmaz
kültür varlıklarının eskilik, enderlik ve sanat değeri
dikkate alınmaz.
e) (Değişik: 17/6/1987 - 3386/5 md.) Kamulaştırma
işlemleri, bu Kanun hükümleri ile 2942 sayılı
Kamulaştırma Kanununun bu Kanuna aykırı olmayan
hükümlerine göre yapılır.
f) (Ek: 17/6/1987 - 3386/5 md.) Sit alanı olması
nedeni ile kesin inşaat yasağı getirilmiş korunması
gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının
bulunduğu parseller, malikinin başvurusu üzerine bir
başka arazisi ile değiştirilebilir. Üzerinde bina, tesis
var ise, malikinin başvurusu üzerine rayiç bedeli 2942
sayılı Kanunun 11 inci maddesi hükümlerine göre
belirlenerek ödeme yapılır.
Bu hükümle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle
belirlenir.
Ruhsatsız yapı yasağı:
Madde 16 - Korunması gerekli taşınmaz kültür ve
tabiat varlıkları ile bunların korunma alanlarında
ruhsatsız olarak inşaat yapmak yasaktır. Buralarda
ruhsatsız olarak yapılacak inşaatlar ile, koruma amaçlı
imar planlarında, plana; sitlerde, sit şartlarına aykırı
olarak inşa edilen yapılar hakkında imar mevzuatına göre
işlem yapılır.
Sit geçiş dönemi - koruma amaçlı imar planı - kısmi
plan değişikliği:
Madde 17 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/6 md.)
Bir alanın koruma kurulunca sit olarak ilanı, bu
alandaki imar planı uygulanmasını durdurur.(...) (1)
Koruma amaçlı imar planı yapılıncaya kadar, koruma
kurulu tarafından bir ay içinde geçiş dönemi yapı
şartları belirlenir. İlgili valilikler ve belediyeler
anılan koruma amaçlı imar planını en geç bir yıl içinde
koruma kuruluna değerlendirmek üzere vermek
zorundadırlar.
---------------------------------
(1) Bu aradaki "Yapılanma hakları ile ilgili müktesep
haklar Yönetmelikle belilenir." cümlesi Anayasa
Mahkemesinin 28/6/1988 tarihli ve E.1987/21,
K.1988/25 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.
Koruma kurulunca uygun görülecek, belediye veya
valilikçe, onaylanan koruma amaçlı imar planının
yürürlüğe girmesi ile geçiş dönemi yapı şartları ayrıca
karar almaya gerek kalmadan kalkar.
Koruma amaçlı imar planlarının, korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları bakımından kısmen
değiştirilmesi; ilgili kuruluşlarca gerekli görüldüğü ve
bu hususta koruma kurulu kararı alındığı takdirde,
koruma kurulu ilgili belediyeye ve ayrıca ilgili kurum
ve kuruluşlara yazı ile bildirir.
Değişiklik teklifi bu tebligattan sonra en geç bir
ay içinde belediye meclisince karara bağlanır. Bu süre
içinde gereken karar alınmadığı takdirde belediye
meclisi kararına lüzum kalmaksızın koruma kurullarınca
karara bağlanan hususlarda değişiklik teklifi
kesinleşir.
Belediyeler plan hazırlık safhasında gerektiğinde
Bakanlıktan teknik yardım isteyebilirler. Yapı esasları:
Madde 18 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/7 md.)
Korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarının
gruplandırılması, maliklerinin müracaat tarihinden
itibaren üç ay içinde koruma kurulunca yapılır.
Gruplandırılan taşınmaz kültür varlıkları, tapu
kütüğünün beyanlar hanesine kaydedilir. Gruplandırma
yapılmadıkça, onarım ve yapı esasları belirlenemez.
Mahalli idareler, taşınmaz kültür varlığı
parselinde, ek veya eklenti suretiyle yapılacak veya
yeni inşa edilecek yapılara ait koruma kurulunca verilen
kararlarda veya onaylanmış kültür varlığı projelerinde
değişiklik yapamazlar. Ancak,inşa edilecek yapının fen
ve sağlık şartlarının mevzuata uygunluğunu kontrol
ederler.
Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı
parselleri,taşınmaz kültür varlıklarının maliyetine
tesir edecek şekil ve surette ayrılamaz ve
birleştirilemez.
Maliklerin izin verme yükümlülüğü:
Madde 19 - Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının
malikleri, Kültür ve Turizm Bakanlığınca
görevlendirilmiş uzmanlara, gerektiği zaman, varlığın
kontrolü, incelenmesi, harita, plan ve rölevesinin
yapılması, fotoğraflarının çekilmesi, kalıplarının
çıkarılması için izin vermeye ve gereken kolaylığı
göstermeye mecburdurlar. Ancak, görevliler konut
dokunulmazlığı ve aile mahremiyetini ihlal etmeyecek
tarzda faaliyetlerini yürütürler.
Taşınmaz kültür varlıklarının nakli:
Madde 20 - Taşınmaz kültür varlıkları ve
parçalarının, bulundukları yerlerde korunmaları esastır.
Ancak, bu taşınmaz kültür varlıklarının başka bir yere
nakli zorunluluğu varsa veya özellikleri itibariyle
nakli gerekli ise,Koruma Kurullarının uygun görüşü ve
gereken emniyet tedbirleri alınmak suretiyle Kültür ve
Turizm Bakanlığınca istenilen yere nakledilebilir.
Kültür varlığının nakli dolayısıyla taşınmazın maliki
bir zarara maruz kalmışsa, Kültür ve Turizm Bakanlığınca
oluşturulacak bir komisyonun tespit edeceği tazminat
zarar görene ödenir.
İstisnalar ve muafiyetler:
Madde 21 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/8 md.)
Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bakım,
onarım, restorasyon,değerlendirme, muhafaza ve nakil
işleri ile bu maksatla hazırlanacak projelerin yapılması
ve arkeolojik, kazılarda kullanılacak aletlerin alımı
hakkında 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun ile 1050
sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu uygulanmaz.
Birinci fıkranın uygulanmasına dair usul ve esaslar
bir yönetmelikle belirlenir.
Tapu kütüğüne "korunması gerekli taşınmaz kültür
varlığıdır" kaydı konulmuş olan ve I inci ve II nci grup
olarak gruplandırılmış bulunan taşınmaz kültür
varlıkları ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanı
olmaları nedeniyle üzerlerine kesin yapılanma yasağı
getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları olan
parseller her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır.
Kültür varlıklarının korunması maksadıyla tespit,
proje, bakım, onarım, restorasyon ve kazı ile müzelerin
güvenliği için kullanılmak şartıyla, Türkiye Büyük
Millet Meclisi, Milli Savunma Bakanlığı, Bakanlıkça ve
Vakıflar Genel Müdürlüğünce dışardan getirilecek her
türlü araç, gereç, makine, teknik malzeme ve
kimyevi maddeler ile altın ve gümüş varak, her türlü
vergi, resim ve harçtan muaftır.
Koruma kurulları kararına uygun olarak bu taşınmaz
kültür varlıklarında yapılan onarım ve inşaat işleri
Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınacak vergi, harç
ve harcamalara katılma paylarından müstesnadır.
Madde 22 - (Mülga: 17/6/1987 - 3386/18 md.)
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Korunması Gerekli Taşınır Kültür ve Tabiat
Varlıkları
Korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat
varlıkları:
Madde 23 - Korunması gerekli taşınır kültür ve
tabiat varlıkları şunlardır:
a) (Değişik: 17/6/1987 - 3386/9 md.) Jeolojik, tarih
öncesi ve tarihi devirlere ait, jeoloji, antropoloji,
prehistorya, arkeoloji ve sanat tarihi açılarından belge
değeri taşıyan ve ait oldukları dönemin sosyal,
kültürel, teknik ve ilmi özellikleri ile seviyesini
yansıtan her türlü kültür ve tabiat varlıkları;
Her çeşit hayvan ve bitki fosilleri, insan
iskeletleri, çakmak taşları (sleks), volkan camları
(obsidyen), kemik veya madeni her türlü aletler, çini,
seramik, benzeri kab ve kacaklar, heykeller, figürinler,
tabletler, kesici, koruyucu ve vurucu silahlar, putlar
(ikon), cam eşyalar, süs eşyaları (hülliyat), yüzük
taşları, küpeler, iğneler, askılar, mühürler, bilezik ve
benzerleri, maskeler, taçlar (diadem), deri, bez,
papirus, parşümen veya maden üzerine yazılı
veya tasvirli belgeler, tartı araçları, sikkeler,
damgalı veya yazılı levhalar, yazma veya tezhipli
kitaplar, minyatürler, sanat değerine haiz gravür,
yağlıboya veya suluboya tablolar, muhallefat
(religue`ler), nişanlar, madalyalar, çini, toprak, cam,
ağaç, kumaş ve benzeri taşınır eşyalar ve bunların
parçaları,
Halkın sosyal heyetini yansıtan, insan yapısı araç
ve gereçler dahil, bilim, din ve mihaniki sanatlarla
ilgili etnografik nitelikteki kültür varlıkları.
Osmanlı Padişahlarından Abdülmecit, Abdülaziz, V.
Murat, II. Abdülhamit, V.Mehmet Reşat ve Vahidettin ve
aynı çağdaki sikkeler, bu Kanuna göre tescile tabi
olmaksızın yurt içinde alınıp satılabilirler.
Bu madde kararına girmeyen sikkeler bu Kanunun genel
hükümlerine tabidir.
b) Milli tarihimizdeki önemleri sebebiyle, Milli
Mücadele ve Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuna ait tarihi
değer taşıyan belge ve eşyalar, Mustafa Kemal ATATÜRK`e
ait zati eşya, evrak, kitap, yazı ve benzeri taşınırlar.
Yönetim ve gözetim:
Madde 24 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/10 md.)
Devlet malı niteliğini taşıyan korunması gerekli
taşınır kültür ve tabiat varlıklarının Devlet elinde ve
müzelerde bulundurulması ve bunların korunup
değerlendirilmeleri Devlete aittir. Bu gibi varlıklardan
gerçek ve tüzelkişilerin ellerinde bulunanlar, değeri
ödenerek Bakanlık tarafından satın alınabilir.
23 üncü maddenin (a) bendinde belirtilen etnografik
mahiyetteki kültür varıklarının yurt içinde
alımı, satımı ve devri serbesttir. Alımı, satımı serbest
bırakılacak etnoğrafik eserlerin hangi devirlere ait
olacağı ve diğer nitelikleri ile kayıt ve tescil
şartları bir yönetmelikle belirlenir.
Milli Mücadele ve Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ve
Atatürk`e ait korunması gerekli taşınır kültür
varlıkları, Bakanlık, Milli Savunma Bakanlığı veya
Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu`nca satın
alınabilir.
Ancak, bu tip eserlerden her ne suretle olursa olsun
yurt dışına çıkarılacakların kontrolü, Bakanlığa bağlı
müzelerce yapılabileceği gibi bazı gümrük çıkış
kapılarında bulundurulacak ihtisas elemanlarınca da
yapılabilir. Hangi kapılarda ihtisas elemanı
bulundurulacağı bir yönetmelikte belirlenir.
Yapılan kontrol sonunda bu tip eserlerden yurt
dışına çıkmasında sakınca görülenler tespit edilerek
değerlendirilmeleri yurt içinde yapılmak şartıyla,
sahiplerine iade edilirler.
Bu maddede belirtilen ve alım, satımı serbest
bırakılan eserlerde Devletin rüçhan hakkı mahfuzdur.
Müzelere alınma:
Madde 25 - Dördüncü maddeye göre Kültür ve Turizm
Bakanlığına bildirilen taşınır kültür ve tabiat
varlıkları ile 23 üncü maddede belirlenen korunması
gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları, Kültür ve
Turizm Bakanlığı tarafından bilimsel esaslara göre
tasnif ve tescile tabi tutulurlar. Bunlardan Devlet
müzelerinde bulunması gerekli görülenler, usulüne uygun
olarak müzelere alınırlar.
Korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat
varlıklarının tasnifi, tescili ve müzelere alınmaları
ile ilgili kıstaslar, usuller ve esaslar yönetmelikte
belirlenir.
Türk askeri tarihini ilgilendiren her türlü silah ve
malzemenin bulundukları veya ihbar edildikleri yerde,
tarihi niteliklerinin araştırılması, incelenmesi ve
değerlendirilmesi Genelkurmay Başkanlığınca yapılır.
Tasnif ve tescil dışı bırakılan ve müzelere alınması
gerekli görülmeyenler, sahiplerine bir belge ile iade
olunurlar. Belge ile iade olunan kültür varlıkları
üzerinde, sahipleri her türlü tasarrufta bulunabilirler.
Bir yıl içinde sahipleri tarafından alınmayanlar,
müzelerde saklanabilir veya usulüne uygun olarak
Devletçe satılabilir.
Müze, özel müze ve koleksiyonculuk:
Madde 26 - Bu Kanunun kapsamına giren kültür ve
tabiat varlıklarına ait müzelerin kurulması,
geliştirilmesi Kültür ve Turizm Bakanlığının
görevlerindendir.
Bakanlıklar, kamu kurum ve kuruluşları, gerçek ve
tüzelkişilerle vakıflar, Kültür ve Turizm Bakanlığından
izin almak şartıyla, kendi hizmet konularının veya
amaçlarının gerçekleştirilmesi için her çeşit kültür
varlığından oluşan koleksiyonlar meydana
getirebilir ve müzeler kurabilirler. Ancak, gerçek ve
tüzelkişilerle vakıflar tarafından kurulacak müzelerin
faaliyet konuları ve alanları, yapılacak başvuruda beyan
olunan istekleri değerlendirerek, Kültür ve Turizm
Bakanlağınca verilecek izin belgesinde belirlenir.
Gerçek ve tüzelkişilerce kurulacak müzeler, Kültür
ve Turizm Bakanlığının izin belgesinde belirlenen konu
alanlarına inhisar etmek şartı ile, taşınır kültür
varlığı bulundurabilir ve teşhir edebilirler. Bu müzeler
de, taşınır kültür varlıklarının korunması hususunda
Devlet müzeleri statüsündedirler.
Anılan müzelerin kuruluş amacı, görevi ve yönetim
şekil ve şartları ile, gözetim ve denetimi yönetmelikle
belirlenir.
Devlet müzeleri içerisinde özel bir ihtisas ve
araştırma müzeleri olan askeri müzelerin kurulması,
yaşatılması, malzemenin ve uğraş konularının tayin ve
tespiti Genelkurmay Başkanlığına aittir. Bu müzelerin
görev, yetki ve sorumlulukları ile çalışma düzenleri,
Milli Savunma Bakanlığının, Kültür ve Turizm
Bakanlığıyla birlikte hazırlayacağı bir yönetmelikte
belirtilir.
Gerçek ve tüzelkişiler, Kültür ve Turizm
Bakanlığınca verilecek izin belgesiyle korunması gerekli
taşınır kültür varlıklarından oluşan koleksiyonlar
meydana getirebilirler.
Koleksiyoncular faaliyetlerini, Kültür ve Turizm
Bakanlığına bildirmek ve yÖnetmelik gereğince, taşınır
kültür varlıklarını envanter defterine kaydetmek
zorundadırlar.
Koleksiyoncular, ilgili müzeye tescil ettirerek,
koleksiyonlarındaki her türlü eseri onbeş gün önce
Kültür ve Turizm Bakanlığına haber vermek şartı ile
kendi aralarında değiştirebilir veya satabilirler. Satın
almada öncelik Kültür ve Turizm Bakanlığına aittir.
Kültür varlığı ticareti:
Madde 27 - Yirmibeşinci madde gereğince tasnif ve
tescil dışı bırakılan ve Devlet müzelerine alınması
gerekli görülmeyen taşınır kültür varlıklarının
ticareti, Kültür ve Turizm Bakanlığının izni ile
yapılır.
Bu ticareti yapmak isteyenler, Kültür ve Turizm
Bakanlığından ruhsatname almak zorundadırlar. Bu
ruhsatnameler üç yıl için geçerlidir. Bu sürenin
bitiminden bir ay önce ruhsatname yenilenebilir. Bu
Kanun hükümlerine aykırı hareket edenlerin
ruhsatnameleri, süresine bakılmaksızın iptal edilir.
İkametgahını ticarethane olarak gösterme yasağı:
Madde 28 - Kültür varlığı ticareti yapanlar belli
bir ticaret yeri göstermek mecburiyetindedir. Ancak,
ikametgahlarını hiçbir zaman, ticarethane veya depo
olarak gösteremezler.
Ticarethane ve depoların kontrolü:
Madde 29 - Kültür varlığı ticareti yapanların
işyerleri ve depoları yönetmelikte belirlenen esaslar
dahilinde Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkililerince
denetlenir.
Haber verme zorunluluğu:
Madde 30 - Kamu kurumu ve kuruluşları (Belediyeler
ve il özel idareleri dahil, vakıflar, gerçek ve
tüzelkişiler satacakları eşya ve terekeler arasında
bulunan veya yapacakları müzeyedelerdeki satışlara konu
olan taşınır kültür ve tabiat varlıkları ile
koleksiyonları, önce Devlet müzelerine haber vermeye ve
göstermeye mecburdurlar. Kültür ve Turizm Bakanlığı,
kültür ve tabiat varlıklarından meydana getirilen
koleksiyonları kuracağı komisyonun takdir edeceği bedel
üzerinden satın alabilir. Bunlardan hazineye intikal
etmiş olup da müze koleksiyonlarına girmesi lüzumlu
görülenler, Devlet Ayniyat Yönetmeliği hükümlerine göre
Kültür ve Turizm Bakanlığına devrolunurlar.
Birinci fıkrada sözü edilen, kamu kurumu ve
kuruluşları, vakıflar, gerçek ve tüzelkişiler
satacakları veya ve terekeler arasında bulunan veya
yapacakları müzayedelerdeki satışlara konu olan askeri
tarihimize ait kültür varlıkları ile silah ve askeri
malzeme koleksiyonlarını Genelkurmay Başkanlığına haber
vermeye ve göstermeye mecburdurlar. Bu kültür
varlıklarından hazineya intikal etmiş olup askeri
müzelerin koleksiyonlarına girmesi lüzumlu görülenler
Devlet Ayniyat Yönetmeliği hükümlerine göre Milli
Savunma Bakanlığına devrolunurlar.
Madde 31 - (Mülga: 17/6/1987 - 3386/18 md.)
Yurt dışına çıkarma yasağı:
Madde 32 - Yurt içinde korunması gerekli taşınır
kültür ve tabiat varlıkları yurt dışına çıkarılamaz.
Ancak, milli çıkarlarımız dikkate alınarak, bunların
hertürlü hasar, zarar, tehdit veya tecavüz ihtimaline
karşı, gideceği ülke makamlarından teminat almak ve
sigortalanmak şartı ile, yurt dışında geçici olarak
sergilendikten sonra geri getirilmelerine; Kültür ve
Turizm Bakanlığınca teşkil edilecek yükseköğretim
kurumlarının Arkeoloji ve Sanat Tarihi bilim dallarının
başkanlarından oluşan bilim kurulunun kararı ve Kültür
ve Turizm Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar
Kurulunca karar verilir.
Türkiye`deki kordiplomatik mensupları, Türkiye`ye
girişlerinde beyan ederek beraberlerinde getirdikleri
yabancı kökenli kültür varlıklarını, çıkışlarında
beraberlerinde götürebilirler.
Yurt dışına geçici olarak sergilenmek üzere kültür
ve tabiat varlıkları gönderilmesi esasları ile,
Türkiye`deki kordiplamatik mensuplarına beraberlerinde
getirdikleri bu tür varlıkların giriş ve çıkışlarında
yapılacak işlemler, istenecek belgeler ve ilgili diğer
hususlar Kültür ve Turizm Bakanlığı, Milli Savunma
Bakanlığı ve Dışişleri Bakanlığının birlikte
düzenleyecekleri yönetmelikte belirtilir.
Yurt dışından getirme:
Madde 33 - Yurt dışından kültür varlığı getirmek
serbesttir.
Kopya çıkarma:
Madde 34 - Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı ören
yerleri ve müzelerdeki taşınır ve taşınmaz kültür
varlıklarının öğretim, eğitim, bilimsel araştırma ve
tanıtma amacı ile fotoğraflarının ve filmlerinin
çekilmesi, mulaj ve kopyalarının çıkartılması Kültür ve
Turizm Bakanlığının iznine bağlıdır.
Bu hususlarla ilgili esaslar, yönetmelikte tespit
olunur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Araştırma, Sondaj, Kazı ve Define
Arama
Araştırma, sondaj ve kazı izni:
Madde 35 - Bu kanun hükümlerine tabi, taşınır ve
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını meydana çıkarmak
üzere, araştırma, sondaj ve kazı yapma hakkı, sadece
Kültür ve Turizm Bakanlığına aittir.
Bilimsel ve mali yeterliği Kültür ve Turizm
Bakanlığınca takdir ve kabul olunan Türk ve yabancı
heyet ve kurumlara araştırma izni, Kültür ve Turizm
Bakanlığı tarafından; sondaj ve kazı yapma izni Kültür
ve Turizm Bakanlığının teklifi üzerine, Bakanlar Kurulu
kararı ile verilir, Kültür ve Turizm Bakanlığı
elemanları veya bu Bakanlıkça görevlendirilecek Türk
bilim adamları tarafından yapılacak araştırma, sondaj ve
kazılar, Kültür ve Turizm Bakanlığının iznine bağlıdır.
Askeri yasak bölgelerde yapılacak araştırma, sondaj ve
kazı için gerekli ruhsatname, Genelkurmay Başkanlığının
iznini müteakip, sözü geçen heyet ve
kurumların göstereceği uzmanlar adına düzenlenir. Kültür
ve Turizm Bakanlığınca haklı görülebilecek sebep
olmadıkça heyet ve kurumlar ruhsatnamedeki üyelerini
değiştiremezler.
Su altında korunması gerekli kültür ve tabiat
varlıklarının bulunduğu bölgeler, ilgili kurum ve
kuruluşlarla işbirliği yapılarak Kültür ve Turizm
Bakanlığınca tespit edilir ve Bakanlar Kurulu kararı ile
yayımlanır. Bu bölgelerde,sportif amaçlı dalış yapmak
yasaktır, ikinci fıkra hükümlerine göre izin almak
şartıyla araştırma ve kazı yapılabilir.
Maliklerin mülkleri içinde yapılacak kazılar:
Madde 36 - Taşınmaz kültür varlığı sahiplerinin
kendi mülkleri içinde kültür varlığı aramak maksadı ile
araştırma, sondaj ve kazı yapmaları da bu Kanunun 35ve
41 inci maddeleri hükümlerine tabidir.
Kazı izninde usul:
Madde 37 - Aynı kazı heyetine veya şahsa, aynı süre
içinde Kültür ve Turizm Bakanlığınca yapılan kurtarma
kazıları dışında, birden fazla yerde kazı ve sondaj izni
verilemez. İzin verilmesi, araştırma, sondaj ve kazının
yapılması, elde edilecek kültür ve tabiat varlıklarının
muhafaza şartları, bu eserler üzerinde araştırma,
sondaj, ve kazı sahiplerine tanınacak diğer haklar bir
yönetmelikte tespit olunur.
Kazı izninin devredilmeyeceği:
Madde 38 - Türk ve yabancı bilim kurumlarına veya
onların adına hareket eden kişilere verilen kazı ve
sondaj ruhsatnameleri ile araştırma izni, Kültür ve
Turizm Bakanlığının izni olmadan devredilemez. Bu iş
için bir başkası tevkil olunamaz.
Araştırma, sondaj ve kazı izninin hükümsüzlüğü:
Madde 39 - Kültür ve Turizm Bakanlığınca kabul
edilen haklı bir sebep gösterilmeden, ruhsatname
tarihinden itibaren, en çok altı ay içinde başlanılmayan
araştırma, kazı ve sondajlara ait izin ve ruhsatnameler,
hükümsüz sayılır. Araştırma, sondaj ve kazı çalışmaları,
makul bir sebep gösterilmeksizin iki aydan fazla tatil
edilemez. Bu süreyi geciktirenlerin izin ve
ruhsatnameleri iptal edilmiş sayılır. Ayrıca, bu Kanun
hükümlerine aykırı hareket edenlerin ruhsatnameleri
iptal edilir ve bu gibilere, daha sonra izin ve ruhsat
verilmez.
Araştırma, sondaj ve kazı izninde süre:
Madde 40 - Kazı ve sondaj ruhsatnameleri ile
araştırma izni bir yıl için geçerlidir. Ruhsatname ve
izin süresinin sonunda heyet başkanı kazıya, sondaj ve
araştırmaya devam edildiğini, yazılı olarak bildirdiği
takdirde, bu hak her yıl müracaat şartı ile gelecek
yıllarda da müracaatçı için saklı tutulur.
Kazıdan çıkan eserlerin müzelere nakli:
Madde 41 - Kazılarda meydana çıkan bütün taşınır
kültür ve tabiat varlıkları, kazı yapan heyet ve
kurumlar tarafından her yıl yapılan kazı sonunda Kültür
ve Turizm Bakanlığının göstereceği Devlet müzesine
naklolunur. Kazı ve sondaj araştırmalarında elde edilen
insan ve hayvan iskeletleri ile bütün fosiller, Kültür
ve Turizm Bakanlığınca uygun görüldüğü takdirde, tabiat
tarihi müzeleri ile üniversitelere veya ilgili diğer
Türk bilim kurumlarına verilebilir. Ayrıca, kazı ve
sondaj araştırmalarında elde edilen askeri tarihle
ilgili her türlü taşınır kültür varlığı, Genelkurmay
Başkanlığının uygun görüşü ile, Kültür ve Turizm
Bakanlığınca askeri müzelere devredilir.
Zarar vermede tazminat yükümlülüğü:
Madde 42 - Kazı ve sondaj izni alanlar, bu çalışmayı
sahipli arazide yaptıkları takdirde, kazı, sondaj ve
araştırma bölgesindeki arazi sahiplerinin zararlarını
tazmin ile yükümlüdürler, Arazi sahipleri Kültür ve
Turizm Bakanlığının oluşturacağı komisyonca takdir
edilecek tazminat karşılığında, kazı ve sondaj veya
araştırmaya izin vermeye mecburdurlar.
Bu gibi yerler, gerektiğinde Kültür ve Turizm
Bakanlığınca kamulaştırılabilir. Yabancı bilim
kurumlarınca yapılan kazılarda, bu kamulaştırmanın
bedeli kazı sahipleri tarafından ödenir. Hazine adına
tescil edilecek yerin kamulaştırma bedelinin takdirinde
genel kamulaştırma hükümleri uygulanır. Bu madde
gereğince ödenecek tazminat ve kamulaştırma bedellerinin
takdirinde, kazı, sondaj ve araştırma faaliyetlerinden
önce, mevcut kültür ve tabiat varlıklarının eskilik,
enderlik ve sanat değeri ile, bu faaliyetler sonucu
bulunan kültür varlıklarının değeri, dikkate alınmaz.
Yayım hakkı:
Madde 43 - Kazı, sondaj ve araştırmalarda, meydana
çıkacak olan varlıkların yayım hakkı, 5846 sayılı Fikir
ve Sanat Eserleri Kanunu hükümleri gereğince, kazı,
sondaj ve araştırma izni alan heyet ve kurumlar adına,
kazı, sondaj ve araştırmayı fiilen idare edenlere
aittir. Kazı başkanları, her kazı dönemi sonunda, Kültür
ve Turizm Bakanlığına bilimsel bir rapor vermekle
yükümlüdürler. Kazının bitiminden itibaren, kazı dönemi
çalışmalarına ait bilimsel raporlarını en geç iki yıl,
nihai bilimsel raporlarını ise beş yıl içinde
yayımlamayan kazı heyetlerinin kazı, sondaj ve
araştırmalarda buldukları kültür ve tabiat varlıkları
üzerindeki her türlü yayım hakkı Kültür ve Turizm
Bakanlığına geçer.
Kültür ve Turizm Bakanlığı adına yapılan kazı,
sondaj ve araştırmalara ait bilimsel raporlar, kazı
başkanlığınca, yayımlanacak şekilde hazırlanır. Kültür
ve Turizm Bakanlığı bunlardan gerekli görülenleri
yayımlar.
Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun görülecek
mazeretler dışında, yukarıda açıklanan süre içinde son
raporlarını yayımlamamış bulunan heyet ve kişilere yeni
bir kazı için ruhsatname verilmez.
Giderler:
Madde 44 - Kazı, sondaj ve araştırma yapılan saha
ile, kazı,sondaj ve araştırmadan çıkan kültür
varlıklarının yerinde korunmasını sağlamak maksadıyla,
kazı yerinde geçici olarak çalıştırılacak bekçilerin
ücret ve masrafları ile kazı yerinin eski haline
getirilmesinin gerektirdiği giderleri karşılamak,kazı
sırasında meydana gelebilecek zararları tazmin ve
bunlarla ilgili bütün giderler, düzenlenecek yönetmeliğe
göre, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından ruhsat verme
veya süre uzatma sırasında, kazı sahiplerinden tahsil
edilerek emaneten mal sandığına yatırılan paralardan
ödenir. Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından finanse
edilen konularda, gider karşılıklarının mal sandığına
yatırılması zorunlu değildir.
Korunma ve çevre düzenlemesi:
Madde 45 - Kültür ve Turizm Bakanlığının izni ile
yapılan kazılarda ortaya çıkan taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının bakım, onarım ve çevre düzenlemeleri ile
taşınır kültür ve tabiat varlıklarının bakım ve
onarımları kazı başkanlığınca yapılır.
Araştırma, kazı ve sondajların geçici olarak veya
tamamen durdurulması:
Madde 46 - Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak
yapılan kazı, sondaj ve araştırmalar, Kültür ve Turizm
Bakanlığınca geçici olarak veya tamamen durdurulur.
Tesislerin devri:
Madde 47 - Heyet ve kurumlar adına, kazı, sondaj ve
araştırma yapan şahıslar tarafından, işe başlamak için
veya çalışmaların devamı sırasında muhtelif şekillerde
satın alınan veya inşa edilen depo, lojman ve benzeri
tesisler ve malzeme, kazının sonunda bedelsiz olarak,
Kültür ve Turizm Bakanlığına devrolunur. Bu tesislerin
kullanış şekillerinin tayinine Kültür ve Turizm
Bakanlığı yetkilidir.
Araştırma, kazı ve sondajda görevlendirilenler:
Madde 48 - Yabancı heyet ve kurumlar tarafından
yapılan araştırma, kazı ve sondajlarda Kültür ve Turizm
Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü
uzmanlarından bir veya birkaç temsilci bulunur. Türk
heyet ve kurumlarınca yapılan araştırma, kazı ve
sondajlara Kültür ve Turizm Bakanlığı adına yetkili bir
uzman katılır. Temsilci ve uzmanların seçimi ve
görevleri, yönetmelikle belirlenir.
Türk heyet ve kurumlarınca yapılan kazılara
katılacak Kültür ve Turizm Bakanlığı uzmanlarının yol
masrafları, yevmiyeleri ve zaruri giderleri, 6245 sayılı
Harcırah Kanunu hükümlerine göre Kültür ve Turizm
Bakanlığınca ödenir.
Yabancı kurum ve heyetler tarafından yapılan
araştırma, kazı ve sondajlarda görevlendirilecek Kültür
ve Turizm Bakanlığı temsilcilerine ödenecek olan yol
masrafları, yevmiye, temsil ödeneği ve su altı dalış
tazminatı, kazı başkanlığından Kültür ve Turizm
Bakanlığınca peşinen tahsil edilip bir Devlet bankasına
yatırılır. Temsil ödeneğinin miktarı, her yıl Kültür ve
Turizm Bakanlığınca tayin edilir.
Araştırma, kazı ve sondaj izin yasağı:
Madde 49 - Türkiye`deki elçilik ve konsolosluklar
mensuplarına, araştırma,kazı ve sondaj izni verilmez.
Define arama:
Madde 50 - Define aramak isteyenlere, bu Kanunun 6
ncı maddesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve
tabiat varlığı olarak belirtilen yerler ile tespit ve
tescil edilen sit alanları ve mezarlıklar dışında,
Kültür ve Turizm Bakanlığınca define arama ruhsatnamesi
verilebilir.
Define aramak isteyenlere aynı süre içinde birden
fazla yerde arama izni verilemez. Define arama izni,
başkalarına devredilemez. Bu iş için bir başkası tevkil
olunamaz.
Define aramada, Kültür ve Turizm Bakanlığından ve
diğer kamu kurum ve kuruluşlarından temsilci olarak
gönderileceklerin yolluk ve yevmiyeleri ile zaruri
giderleri arayıcı tarafından karşılanır. Bu iş için
gerekli olan ödenek, Bakanlıkça, define arayıcısından
peşinen tahsil edilip bir Devlet bankasına yatırılır.
Arama ruhsatının verilmesi, define arayıcıdan
istenecek belgeler, aramanın yapılması, çıkan defineden
arayıcıya tanınacak haklar, Kültür ve Turizm Bakanlığı
ile Maliye Bakanlığının birlikte düzenleyeceği
yönetmelikte belirtilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Kültür ve
Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu ile Koruma
Kurulları (1)Kuruluş, görev, yetki ve çalışma şekli:
Madde 51 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/11 md.)
Yurtiçinde bulunan ve bu Kanun kapsamına giren
korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları
ile ilgili hizmetlerin bilimsel esaslara göre
yürütülmesini sağlamak üzere, Bakanlığa bağlı "Kültür ve
Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu" ile Bakanlıkça
belirlenecek bölgelerde "Kültür ve Tabiat Varlıklarını
Koruma Kurulları" kurulur.
Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek
Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır;
a) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının korunması ve restorasyonuyla ilgili
işlerde uygulanacak ilkeleri belirlemek,
b) Koruma kurulları arasında gerekli koordinasyonu
sağlamak,
c) Uygulamada doğan genel sorunları değerlendirerek
görüş vermek suretiyle, Bakanlığa yardımcı olmak.
Koruma Yüksek Kurulu yılda en az iki defa toplanır.
Bakanlık gerekli gördüğünde kurulu olağanüstü toplantıya
çağırır.
Koruma Yüksek Kurulu salt çoğunlukla toplanır,
toplantıya katılan üyelerin en az dörtte üçünün oyları
ile karar verir.
Koruma Yüksek Kurulunun çalışma usul ve esasları ile
diğer hususlar bir yönetmelikle düzenlenir.
Madde 52 - (Mülga: 17/6/1987 - 3386/18 md.)
Koruma Yüksek Kurulu üyeliği:
Madde 53 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/12 md.)
Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu
aşağıda belirtilen üyelerden oluşur.
Üyeler;
(1) Bakanlık Müsteşarı,
(2) Başbakanlık Müsteşar Yardımcısı,
(3) Bakanlığın ilgili Müsteşar Yardımcısı,
(4) Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürü,
(5) Turizm Genel Müdürü,
(6) Bayındırlık ve İskan Bakanlığının İlgili Genel
Müdürü veya yardımcısı,
(7) Orman Genel Müdürü veya Yardımcısı,
(8) Vakıflar Genel Müdürü veya Yardımcısı,
(9) Koruma kurulları başkanlarından Bakanlıkça
seçilecek altı üye.
Koruma Yüksek Kurulunun başkanı, Bakanlık
Müsteşarıdır.
Müsteşar bulunmadığı zaman yardımcısı Kurula
başkanlık eder.
Temsilci üyelerin nitelikleri
Madde 54 - Koruma Yüksek Kurulunun temsilci
üyelerinin,yükseköğretim görmüş olmaları ve 53 üncü
maddede belirlenen bilim dallarından biri veya
birkaçında tanınmış ve bu alanlarda çalışmalar yapmış,
tercihan yurt içinde veya yurt dışında yayımlanmış
eserler vermiş olmaları şartı aranır.
-------------------
(1) Bölüm başlığı, 17/6/1987 tarih ve 3386 sayılı
Kanunun 11 inci maddesi ile bu şekilde
değiştirilmiştir.
KANUNLAR, ŞUBAT 1990 (Ek - 5)
Koruma Yüksek Kurulu ve Koruma Kurulu üyeliğinin
sona ermesi, süresi ve huzur hakkı:
Madde 55 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/13 md.)
Koruma Yüksek Kurulu ve koruma kurullarındaki tabii
üyelerin üyelikleri,kurumlarındaki görevleri süresince
devam eder.Koruma kurullarının Yükseköğretim Kurumu
tarafından seçilen üyelerinin üyelikleri 5 yıl
sürelidir. Bu üyeler iki dönemi aşmamak şartıyla yeniden
seçilebilirler.
Koruma Yüksek Kurulu ve koruma kurulları üyeleri
Bakanın lüzum görmesi halinde kurumlarınca
değiştirilebilir.
Üyelikleri sona eren, ölen, istifa eden, hastalık ve
görev gereği hariç,bir yıl içinde Koruma Yüksek
Kurulunun iki, Koruma Kurulunun dört toplantısına
katılmayan veya bir yıldan fazla süre ile yurt dışına
giden temsilci üyelerin yerine yeni üye seçilir.
Kurul üyelerine Maliye ve Gümrük Bakanlığının uygun
görüşü alınarak Bakanlıkça tespit edilecek miktarda
huzur hakkı ödenir.
Madde 56 - (Mülga: 17/6/1987 - 3386/18 md.)
Koruma Kurullarının görev, yetki ve çalışma şekli:
Madde 57 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/14 md.)
Koruma kurulları, Koruma Yüksek Kurulunun ilke
kararları çerçevesinde olmak kaydıyla aşağıdaki işleri
yapmakla görevli ve yetkilidir.
a) Bakanlıkça tespit edilen veya ettirilen korunması
gerekli kültür ve tabiat varlıklarının tescilini yapmak,
b) Korunması gerekli kültür varlıklarının
gruplandırılmasını yapmak,
c) Sit alanlarının tescilinden itibaren bir ay
içinde geçiş dönemi yapı şartlarını belirlemek,
d) Koruma amaçlı imar planları ile bunların her
türlü değişikliklerini inceleyip onamak, (1)
e) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının koruma alanlarının tespitini yapmak,
f) Korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarından
özelliklerini kaybetmiş olanlarının tescil kaydını
kaldırmak,
g) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıkları ve koruma alanları ile ilgili uygulamaya
yönelik kararlar almak.
Kamu kurum ve kuruluşları (belediyeler dahil) ile
gerçek ve tüzel kişiler, koruma kurullarının kararlarına
uymak zorundadırlar.
Koruma kurullarının başkan ve başkan yardımcıları,
üyeler arasından kurulca seçilir. Başkanın yokluğunda
kurula başkan yardımcısı başkanlık eder.
Koruma kurullarının çalışma usul ve esasları ile
diğer hususlar bir yönetmelikle belirlenir.
Koruma Kurullarının oluşumu:
Madde 58 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/15 md.)
Koruma Kurulları aşağıda belirtilen üyelerden
oluşur;
a) Arkeoloji, sanat tarihi, müzecilik, mimari ve
şehir plancılığı konularında uzmanlaşmış kişiler
arasından Bakanlıkça seçilecek üç temsilci,
b) Yükseköğretim Kurulunca, kurumlarının arkeoloji,
sanat tarihi, mimarlık,şehircilik bilim dallarından aynı
daldan olmamak üzere iki öğretim üyesi,
c) Görüşülecek konu, belediye sınırları içinde ise
ilgili belediye başkanı veya teknik temsilcisi, dışında
ise ilgili valilikçe seçilecek teknik temsilci,
---------------------
(1) Bu bent hükmünün uygulanmasında 19/10/1989 tarih ve
383 sayılı KHK`nin 25 inci maddesine bakınız.
d) Görüşülecek konu, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı
ile ilgili ise Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden iki
teknik temsilci,
e) Görüşülecek konu, Vakıflar Genel Müdürlüğü ile
ilgili ise Vakıflar bölge müdürü veya teknik temsilcisi,
f) Görüşülecek konu, Orman Genel Müdürlüğü ile
ilgili ise konuyla ilgili teknik temsilci.
Ayrıca kurula oy hakkı olmamak kaydıyla danışman
uzman çağırılabilir.
Madde 59 - 61 - (Mülga: 17/6/1987 - 3386/18 md.)
Kurul Üyelerinin yolluk ve gündelikleri:
Madde 62 - Koruma Yüksek Kurulu ve Koruma Kurulları
üyelerinden umumi harcırah hükümlerine tabi bulunanların
kurul toplantıları için memuriyet mahalleri dışındaki
seyahatlerinde yol giderleri ve gündelik, tabii üyelere
mensup oldukları kurumlarınca; diğer üyelere, Kültür ve
Turizm Bakanlığınca ödenir.
Kurullarla ilgili yönetmelik:
Madde 63 - Yüksek Kurul ile Bölge Kurullarının
görev, yetki ve sorumlulukları ile bu Kurulların kendi
aralarındaki ve Kültür ve Turizm Bakanlığıyla olan
ilişkileri bir yönetmelikle düzenlenir.
ALTINCI BÖLÜM
İkramiye ve Cezalar
Kültür varlıklarını bulanlara verilecek ikramiye:
Madde 64 - Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yer
üstünde, yer altında ve su altında bulunan taşınır
kültür varlıklarını 4 üncü maddede yazılı makam ve
mercilere, aynı maddede yazılı süreler içerisinde haber
verenlere:
a) Bulunan varlık, bunların mülkü içinde ise bu
Kanunun 24 üncü ve 25 inci maddeleri uygulanır. Ayrıca
ikramiye verilmez.
b) Bulunan varlık başkasının mülkü içinde ise Kültür
ve Turizm Bakanlığınca varlığın değeri dikkate alınarak,
takdir olunacak bedelin % 80`i ikramiye olarak bulan ile
mülk sahibi arasında yarı yarıya paylaştırılır.
c) Kültür varlığı Devlete ait arazide bulunmuş ise,
takdir olunacak bedelin % 40`ı bulana ikramiye olarak
verilir.
d) Nerede bulunursa bulunsun haber verilen kültür
varlığı korunması gerekli nitelikte olmadığı takdirde
haber verenlere bu Kanunun 25 inci maddesindeki işlem
uygulanır. Ayrıca ikramiye verilmez.
e) Nerede olursa olsun yeni bulunup da 4 üncü
maddede yazılı süreler içinde haber verilmediğinden
dolayı gizlenmiş sayılan kültür varlıklarını haber
verenler ile, bunları yakalayan kamu görevlilerine, 1905
sayılı "Menkul ve Gayrimenkul Emval ile Bunların İntifa
Haklarının ve Daimi Vergilerin Mektumlarını Haber
verenlere Verilecek İkramiyelere Dair Kanun"da taşınır
mallar için gösterilen oranlar dahilinde tespit edilen
bedel ikramiye olarak verilir.
f) Yukarıdaki fıkralardan herhangi biri uyarınca
kültür varlıklarını bulan,haber veren veya yakalayan
kişiler birden fazla ise verilecek ikramiyeler bunlar
arasında eşit olarak paylaştırılır.
g) Yukarda belirtilen ikramiyelerin tahakkuk ve
tediyesine ait işlemler Maliye ve Kültür ve Turizm
bakanlıklarınca birlikte hazırlanacak yönetmelik
esaslarına göre yapılır.
Cezalar:
Madde 65 - Bu Kanunun 9 uncu maddesine aykırı
hareket edenler:
a) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının yıkılmasına,bozulmasına, tahribine, yok
olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarara
uğramalarına kasten sebebiyet verenler iki yıldan beş
yıla kadar ağır hapis ve ellibin liradan ikiyüzbin
liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.
Bu fiiller korunması gerekli kültür ve tabiat
varlığını yurt dışına kaçırmak maksadıyla işlenmiş ise
yukarıda belirtilen cezalar bir kat artırılır.
b) Sit şartlarına ve korunma planlarında, Taşınmaz
Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurullarınca
belirlenen alanlarda öngörülen şartlara aykırı izinsiz
inşaat yapan veya yaptıranlar bir yıldan üç yıla kadar
ağır hapis ve ellibin liradan ikiyüzbin liraya kadar
ağır para cezası ile cezalandırılırlar.
c) Bu Kanunda belirli usuller dışında usulsüz yıkma
veya imar izni verenler iki yıldan beş yıla kadar ağır
hapis cezası, ayrıca ellibin liradan ikiyüzbin liraya
kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.
Usulsüz belge verenler, ilan ve tebligat yapanlar:
Madde 66 - Bu Kanunun 16 ncı maddesinde yer alan
yasaklara aykırı olarak belge verenler, suç diğer
kanunlarda daha ağır bir cezayı gerektirmediği hallerde,
bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmibeşbin liradan
yüzbin liraya kadar ağır para cezası ile; bu Kanunun 7
nci maddesinde yer alan ilan veya tebligatı bilerek,
süresinde usulüne uygun yapmayanlar ise, üç aydan bir
yıla kadar
hapis, beşbin liradan otuzbin liraya kadar ağır para
cezası ile cezalandırılırlar.
Haber verme sorumluluğuna - kültür varlığı
ticaretine ve ikametgahı ticarethane olarak gösterme
yasağına aykırı hareket edenler:
Madde 67 - Bu Kanunun 4, 27, 28 inci maddelerine
aykırı hareket edenler,bir yıldan üç yıla kadar hapis ve
yirmibeşbin liradan yüzbin liraya kadar ağır para cezası
ile cezalandırılırlar.
Yurt dışına çıkarma yasağına aykırı hareket edenler:
Madde 68 - Bu Kanunun 32 nci maddesinin birinci
fıkrasına aykırı davrananlara, beş yıldan on yıla kadar
ağır hapis, yüzbin liradan üçyüzbin liraya kadar ağır
para cezası hükmolunur.
Ayrıca kültür ve tabiat varlığına el konularak
müzeye teslim edilir.
Bu fiillerin işlenmesi sırasında kullanılan her
türlü eşya ve araçlara el konulur. Kamu kuruluşlarına
ait eşya ve araçlar bu hükmün dışındadır.
Tetkik ve kontrole muhalefet:
Madde 69 - Bu Kanunun 29 uncu maddesinde yer alan
tetkik ve kontrolle muhalefet edenler ile 41 inci
maddede yer alan nakil işlerine aykırı hareket edenler
altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeşbin liradan
yüzbin liraya kadar ağır para cezası ile
cezalandırılırlar.
Özel mülkiyete konu olanlar:
Madde 70 - Bu Kanunun 24 üncü maddesine aykırı
hareket edenler bir yıldan
üç yıla kadar hapis ve yirmibeşbin liradan yüzbin liraya
kadar ağır para cezası
ile cezalandırılırlar.
Kazı, sondaj ve araştırmaya ilişkin hükümlere aykırı
hareket:
Madde 71 - Bu Kanunun 38, 42 ve 43 üncü maddelerine
aykırı hareket edenler
ellibin liradan ikiyüzbin liraya kadar ağır para
cezasıyla cezalandırılırlar.
Kamu personeline ilişkin kararlar:
Madde 72 - Bu Kanunun uygulanmasında, görevli kamu
personeli hakkında yapılacak iş ve işlemler ve alınacak
her türlü kararlar ve bu kararlara karşı yapılacak
itirazlar, öncelikle incelenir ve sonuçlandırılır.
Özel müze ve koleksiyonculara ilişkin hükümlere
aykırı hareket:
Madde 73 - Bu Kanunun 26, 30 ve 31 inci maddelerine
aykırı davrananlara,suç daha ağır bir cezayı
gerektirmiyorsa üç aydan bir yıla kadar hapis ve
yirmibeşbin liradan yüzbin liraya kadar ağır para cezası
verilir.
İzinsiz araştırma, kazı ve sondaj yapanlar:
Madde 74 - Ruhsatsız sondaj ve kazı yapanlara, iki
yıldan beş yıla kadar ağır hapis ve ellibin liradan
ikiyüzbin liraya kadar ağır para cezası; izinsiz define
araştıranlara da bir yıldan beş yıla kadar ağır hapis ve
yirmibeşbin liradan yüzbin liraya kadar ağır para cezası;
izinsiz araştırma yapanlara ellibin liradan ikiyüzbin
liraya kadar ağır para cezası verilir. Bu fiilleri yurt
dışına kültür varlıklarını kaçırma amacıyla yaptıkları
anlaşılanlar ve bu fiili işleyenler kültür varlıklarının
korunmasında görevli kişiler ise bu maddede yazılı
cezanın iki katı verilir. Bu kişilerin ellerinde bulunan
kültür varlıkları, bedel ödemeksizin alınıp, ilgili
müzelere teslim edilir.
Cezaların artırılması:
Madde 75 - Türk Ceza Kanununun ikinci kitap, onuncu
babının 1 inci ve 2 nci fasıllarında yazılı suçların
konusu bu Kanunun kapsamına giren kültür varlıkları ise,
muayyen olan ceza üçte birinden az olmamak üzere, iki
katına kadar artırılarak hükmolunur.
YEDİNCİ BÖLÜM
Diğer Hükümler
Yürürlükten kaldırılan kanunlar:
Madde 76 - 28/2/1960 tarih ve 7463 sayılı "Hususi
Şahıslara Ait Eski Eserlerle Tarihi Abidelerin istimlaki
Hakkında Kanun"; 25/4/1973 tarih ve 1710 sayılı "Eski
Eserler Kanunu"; 2/7/1951 tarih ve 5805 sayılı "Gayrimenkul
Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Teşkiline ve
Vazifelerine Dair Kanun" ile 18/6/1973 tarih ve 1741
sayılı "Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek
Kurulu Teşkiline ve Vazifelerine Dair 2 Temmuz 1951
tarihli ve 5805 sayılı Kanunda Bazı Değişiklikler
Yapılması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmıştır.
Ek Madde 1 - (17/6/1987 tarih ve 3386 sayılı Kanunun
16 ncı maddesi ile eklenen ek madde hükmü olup teselsül
için numaralandırılmıştır.)
Bu Kanunun 6, 8, 20, 65 inci maddelerinde geçen "Yüksek
Kurul, bölge kurulları", "Koruma kurulları"; 54,62 nci
maddelerinde geçen "Yüksek Kurul","Koruma Yüksek Kurulu";
"Bölge Kurulu", "koruma kurulları"; 54 üncü maddede
geçen "Yüksek Kurul", "Koruma Yüksek Kurulu" olarak
değiştirilmiştir.
Geçici Madde 1 - Bu Kanunun 7 nci maddesine göre
tespit ve tescil işlemleri yapılırken, 19 uncu yüzyıl
sonuna kadar olan döneme ait taşınmaz kültür
varlıklarının malikleri, bunların korunmalarına gerek
olmadığının tespitini Kültür ve Turizm Bakanlığından
isteyebilirler. Kültür ve Turizm Bakanlığı yönetmeliğe
uygun bilgileri içeren bu başvuruları, görevlendirdiği
uzmanlara incelettirerek,en geç üç ay içinde, Yüksek
Kurula iletir. Yüksek Kurul en geç altı ay içinde konuyu
inceleyip karara bağlar.
KANUNLAR, ŞUBAT 1989 (EK - 3)
Geçici Madde 2 - Gerçek ve tüzelkişiler,
koleksiyoncular, bu Kanuna göre çıkarılacak yönetmeliğin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay
içinde,ellerinde bulunan korunması gerekli taşınır
kültür ve tabiat varlıklarını, menşe göstermeksizin, 24
ve 25 inci maddelere göre Devlet müzelerine satabilir
veya envanter defterlerine kayıt ederek en yakın müzeye
onaylatmaları şartıyla Kanunun 24 üncü maddesi hükmünden
yararlanabilirler.
Geçici Madde 3 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/17 md.)
Bu Kanunla kurulması öngörülen kurullar teşkil
edilinceye kadar, mevcut kurullar görevine devam
ederler.
Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren dört ay
içerisinde çıkarılacak yönetmelikler düzenleninceye
kadar mevcut yönetmeliklerin bu Kanuna aykırı olmayan
hükümleri uygulanır.
Geçici Madde 4 - (Mülga: 17/6/1987 - 3386/18 md.)
Geçici Madde 5 - Bu Kanunda belirtilen yönetmelikler,
Kanunun yayımlanmasından itibaren en geçaltı ay içinde
hazırlanarak yürürlüğe konur.
Bu yönetmelikler Resmi Gazetede yayımlanır.
Geçici Madde 6 - Genel Kadro Kanunu çıkıncaya kadar,
bölge kurulları için bu Kanuna ekli bulunan kadro
cetveli uygulanır.
Yürürlük:
Madde 77 - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme:
Madde 78 - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.